Dyaryo Bote

Isang araw, naisipan ni Tandang Aw-aw na dumadami na ang mga naipong kalat sa kanilang mansyon. Pero paano nya malilinis yun ng mag-isa lamang?

Kailangan nya ang tulong ng napaka kyut nyang apo, si Tuta.

Umakyat ng 4th floor si Tandang Aw-aw para sunduin ang kanyang apo. Pero mukhang busy ito.

Tandang Aw-aw: Tuta, apo ko, tulungan mo naman ako, ibebenta natin tong mga lumang dyaryo sa junk shop.

Tuta: Maya-maya lang po, nanonood pa po ako ng Walang Hanggan.

Tandang Aw-aw: Ah eh… sige lang apo ko, tapusin mo na lang yan, ang dami na kasing kalat sa mansyon natin. Mag-aabrocket (pang-exercise ng abs) lang ako saglit sa basement.

Masyadong naaaliw sa panonood ng TV tong si Tuta. Inabot na sya ng dalawang oras. Maya-maya lang ay umakyat ulit si Tandang Aw-aw para sunduin ang apo. Dahil nga pagod sa pag aabrocket, nag elevator na lang si Tandang Aw-aw.

Tandang Aw-aw: Apo, halika na tulungan mo na ko pumunta ng junkshop. Di ko namalayan ang oras. Baka tanghaliin tayo.

Tuta: Hayyy… sige po andyan na po. 

Pagkatapos patayin ang TV, nag-ayos na si Tuta para sa lakad nila papuntang junkshop. Nagpahid ng Gatsby Water Wax at nagsuot ng Sandugo Sandals.

Bumubulong-bulong pa ito na para bang nababadtrip, at bakit kasi kelangan pa syang isama.

At ipinakita na ng lolo ang kanilang dadalhin sa junkshop. Dangkal-dangkal na dyaryo ng Manila Bulletin, at mga empty bottles ng Zonrox.

Tuta: Ang dami-dami-dami-dami pala. 

Lolo: Ambigat-bigat pa nyan panigurado. 

Tuta: Onga po, Eh, eh… hanap na lang tayo ng mauutusan. 

Lolo: Tayo na lang…. Sige na ikaw na tong mga dyaryo, di ko na kasi kaya yan. Mabigat masyado para sa mga maskels kong naghihingalo. Akin na tong mga bote.

Tuta: Hayyy. sige na nga po.
At nagpatuloy ng maglakad ang maglolo papuntang junk shop. Mga dalawang kanto ang layo mula sa kanilang bahay. Nadaanan nila ang Ministop, Reyes Haircutters, at ang grupo ng mga tsismosang palaka na nakatambay sa karinderyang bukas sa lahat ng gustong kumain.

Tuta: Wahhhh ayaw ko na. Sana pala di na ko sumama. Ang bigat-bigat talaga.

Napaupo na si Tuta sa sahig habang ipinapakwenta na ng lolo ang kanilang mga dala. Ipinakilo ang mga bote, at ipinadangkal naman ang mga dyaryo ng Manila Bulletin. Pagkabalik ng kanyang lolo…

Tuta: Ano pong nangyari? Uuwi na po ba tayo?

Halatang kating-kati ng umuwi si Tuta para manood ng TV at ipagpatuloy ang panonood nya ng Adventure Time sa Cartoon Network.

Lolo: Eto binayaran nila ng P150.00 yung mga dala-dala natin.

Tuta: Ah talaga
 po… Tara uwi na po tayo.

Lolo: Teka lang, daan muna tayo sa bakery, ibibili kita ng meryenda. Tapos itabi mo yung matitira, ibaon mo sa school.

Tuta: …

Muntik ng humagulgol sa pag-iyak si Tuta. Sobra syang na touch.

Buti na lang naiabot kagad sa kanya ang mga paborito nyang tinapay. Magmula noon ay maslalo nyang pinahalagahan ang kanyang lolo, at minahal syempre. The End.

About these ads